วันอาทิตย์ที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

และแล้ว

และแล้ววันที่ข้าพเจ้าหวาดกลัวก็มาถึง
ถึงแม้ว่ามันจะไม่มีอะไรน่ากลัว
กลัวไปเองทำให้วิตก
ตกใจ พร่ำเพ้อ
เพ้อเจออยู่นานวัน
วันนี้ก็ขอให้เธอโชคดี
ดีกว่าที่เคยได้รับ
รับรองว่าข้าพเจ้าจะคอยติดตาม
ตามเธอไป
ไปจนกว่าเธอจะสั่งให้ข้าพเจ้าลา
:-)

วันอังคารที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

ชั่วข้ามคืน

ความสุขแค่ชั่วข้ามคืน เหมือนอย่างคนได้เสพยาอีกครั้งหลังจากที่พอกความโหยหาอาดูรไว้เป็นแรมปี
อา.. รสรักที่ได้ลิ้มชิมชมช่างหอมหวานดังน้ำค้างที่เกาะอยู่บนใบหญ้ายามตะวันเริ่มส่องแสงยามเช้า
สดใส ฉ่ำเย็น ดับกระหายใคร่รักดีนัก
นิดหนึ่งของกระษัยบรรเทาบาดแผลในหัวใจได้เป็นอย่างดี ยารักเพียงหนึ่งองคุลีนี้ช่างร้อนแรง
ร้อนแรงและฝังรากลึกลงในกมล..

วันอาทิตย์ที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

เธอกำลังจะไป..

ข้าพเจ้าเฝ้านึกถึงการจากไปในอนาคตของเธอทุกวัน ยิ่งคิดยิ่งทุกข์ ยิ่งท้อ ยิ่งทำให้ล้มเหลว
ข้าพเจ้าล้มเหลวในขณะที่เธอประสบความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ ข้าพเจ้าทำอะไรไม่ได้นอกจากแสดงความยินดีในใจ และอวยพรให้เธอพบกับอนาคตที่เจริญงอกงามและสุกสว่างดังดาวบนนภายามราตรี
ข้าพเจ้าปฏิเสธไม่ได้ว่าการได้พบเธอนั้นทำให้โลกของข้าพเจ้ากว้างใหญ่มากขึ้น เธอเปิดโลกทัศน์ เธอทำให้ข้าพเจ้าค้นพบสิ่งใหม่ๆ สิ่งแปลกๆ และสวยงาม เธอทำให้ข้าพเจ้ากล้าทำในสิ่งที่ปกติแล้วข้าพเจ้าไม่เคยคิดจะทำ หรือบางครั้งก็เคยคิดจะสร้างมันขึ้นมาแต่ไม่มีความกล้ามากพอ
ความรักระเบิดทุกสิ่งในใจของท่านได้ ขอได้โปรดเชื่อข้าพเจ้าในความจริงข้อนี้ โดยเฉพาะในจิตใจของผู้ที่ไม่เคยมีรัก
ความรักไม่ได้ทำให้ข้าพเจ้าทุกข์ แต่การจากลาต่างหากที่เป็นต้นเหตุ ข้าพเจ้าควรหยุดนึกถึงเรื่องนี้จริงๆหรือ? ข้าพเจ้าเคยทำได้จนกระทั่งเวลานับถอยหลังกลายเป็นว่าเหลืออีกเพียงหนึ่งสัปดาห์
ตอนนี้ในใจของข้าพเจ้ารุ่มร้อน ยังไม่รู้ว่าอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อจากนี้สติของข้าพเจ้าจะหลุดลอยไปที่ใดหรือเปล่า หากใจของข้าพเจ้ายึดติดอยู่กับเธอ ตามเธอไป ข้าพเจ้าก็จะไม่อาจสร้างอนาคตของตัวเองได้
ข้าพเจ้ารู้ดี แต่ก็ยังคงพอใจที่จะเสพติดความรัก หรือบางทีอาจเป็นเพียงความหลง หลงไปในสิ่งที่เธอแสดงออกมาทั้งหมด
ร่างกายของข้าพเจ้ากำลังทรุดโทรมเพราะพิษไข้ ใจของข้าพเจ้าก็กำลังแตกสลายเพราะพิษรัก
และก่อนที่เธอจะจากไป ข้าพเจ้าอยากให้เธอรับรู้สักครั้งว่า ข้าพเจ้ารู้สึกขอบคุณในน้ำใจของเธอที่ยอมให้ข้าพเจ้าได้รัก

วันศุกร์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

คนเหนือดวง

ข้าพเจ้ามิอาจเป็นคนเหนือดวงได้อีกต่อไปเมื่อได้เจอเธอ..
คุณอาจจะสงสัยว่า”คนเหนือดวง”คืออะไร ข้าพเจ้าขอนิยามแก่มันว่า คนเหนือดวง คือ คนที่ไม่สะทกสะท้านเมื่อมีเหตุการณ์ใดๆมากระทบ สามารถใช่ชีวิตให้เป็นปกติสุขได้โดยที่อารมณ์ไม่ขุ่นมัว ในที่นี้ไม่ได้หมายความว่าเขาเป็นคนเย็นชา แต่เขาคือคนที่สามารถควบคุมอารมณ์ไม่ให้แปรเปลี่ยนไปตามสถานการณ์และสภาวะรอบกายที่มารุมเร้า
แสดงว่าข้าพเจ้าเป็นคนเหนือดวง?            

ใช่ แต่นั่นมันก่อนที่ข้าพเจ้าจะได้พบเธอ..  
หากได้หลงรักใครสักคน หลงไปกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ยากนักที่ยับยั้งใจให้เป็นปกติได้
แต่คนเหนือดวงทำได้
ข้าพเจ้าหลงรักเธอ หลงไปกับสิ่งที่เธอแสดงให้เห็นอยู่ตรงหน้า หลงจนไม่อาจรั้งสติเอาไว้ได้ ทั้งหมดนี่แปลว่าความเป็นคนเหนือดวงของข้าพเจ้าสิ้นสุดลง 

บางครั้ง เสน่ห์เล็กๆน้อยๆของคนคนหนึ่งก็สามารถเข้ามาสะกิดปมความอ่อนไหวของคนอีกคนได้อย่างง่ายดาย 
ทำลายความแข็งแกร่งของจิตใจ พังความเป็นคนเหนือดวงให้ย่อยยับหมดสิ้น..

วันจันทร์ที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

คิดถึงใครกัน?

ใครหรือ? เธอหรือ?

"หมดละ ร่วงหมดต้น ไม่เหลือให้เก็บไว้โดนทับในหน้า
หนังสือ ร่วงบนถนน โดนคนเหยียบเละ ดิฉันขี้ขลาดเลยไม่กล้าปีนขึ้นไปเก็บจากบนต้น ก่อนหน้านี้ดิฉันรออะไร ทำไมไม่รีบเก็บมันมา ตลอดหนึ่งเดือนที่ผลิดอกสวยสดเป็นสง่า ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ตลอดแนวถนนที่ได้ย่างผ่าน
ทั้งๆที่มันสวยมาก ทั้งที่มันมีความหมาย ทั้งๆที่มันมีคุณค่าทางจิตใจในช่วงเวลานี้ ในปีนี้ ฤดูนี้ กับความรู้สึกแบบนี้
..ทั้งๆที่มันคือเธอ
ตอนนั้นดิฉันรออะไรอยู่? กลับกลายเป็นว่าตอนนี้ดิฉันต้องรอ?"
เธอรอเขา คือเธอคิดถึงเขา?
เธอคิดถึงใครกัน ใครกันที่เธอคิดถึงอยู่ตอนนี้? 
แล้วเธอจะเลิกคิดถึงเขาไหม? 
เธอจะคิดถึงเขาได้นานสักเท่าไร?
เธอจะคิดถึงเขาไปเพื่ออะไร ถ้ามันทำให้เธอทุกข์..

สงสารสาวน้อยช่างจินตนาการ ขออวยพรให้เธอกล้าเผชิญกับความเป็นจริงที่อาจจะทำลายหัวใจเธอ