วันอาทิตย์ที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

เธอกำลังจะไป..

ข้าพเจ้าเฝ้านึกถึงการจากไปในอนาคตของเธอทุกวัน ยิ่งคิดยิ่งทุกข์ ยิ่งท้อ ยิ่งทำให้ล้มเหลว
ข้าพเจ้าล้มเหลวในขณะที่เธอประสบความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ ข้าพเจ้าทำอะไรไม่ได้นอกจากแสดงความยินดีในใจ และอวยพรให้เธอพบกับอนาคตที่เจริญงอกงามและสุกสว่างดังดาวบนนภายามราตรี
ข้าพเจ้าปฏิเสธไม่ได้ว่าการได้พบเธอนั้นทำให้โลกของข้าพเจ้ากว้างใหญ่มากขึ้น เธอเปิดโลกทัศน์ เธอทำให้ข้าพเจ้าค้นพบสิ่งใหม่ๆ สิ่งแปลกๆ และสวยงาม เธอทำให้ข้าพเจ้ากล้าทำในสิ่งที่ปกติแล้วข้าพเจ้าไม่เคยคิดจะทำ หรือบางครั้งก็เคยคิดจะสร้างมันขึ้นมาแต่ไม่มีความกล้ามากพอ
ความรักระเบิดทุกสิ่งในใจของท่านได้ ขอได้โปรดเชื่อข้าพเจ้าในความจริงข้อนี้ โดยเฉพาะในจิตใจของผู้ที่ไม่เคยมีรัก
ความรักไม่ได้ทำให้ข้าพเจ้าทุกข์ แต่การจากลาต่างหากที่เป็นต้นเหตุ ข้าพเจ้าควรหยุดนึกถึงเรื่องนี้จริงๆหรือ? ข้าพเจ้าเคยทำได้จนกระทั่งเวลานับถอยหลังกลายเป็นว่าเหลืออีกเพียงหนึ่งสัปดาห์
ตอนนี้ในใจของข้าพเจ้ารุ่มร้อน ยังไม่รู้ว่าอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อจากนี้สติของข้าพเจ้าจะหลุดลอยไปที่ใดหรือเปล่า หากใจของข้าพเจ้ายึดติดอยู่กับเธอ ตามเธอไป ข้าพเจ้าก็จะไม่อาจสร้างอนาคตของตัวเองได้
ข้าพเจ้ารู้ดี แต่ก็ยังคงพอใจที่จะเสพติดความรัก หรือบางทีอาจเป็นเพียงความหลง หลงไปในสิ่งที่เธอแสดงออกมาทั้งหมด
ร่างกายของข้าพเจ้ากำลังทรุดโทรมเพราะพิษไข้ ใจของข้าพเจ้าก็กำลังแตกสลายเพราะพิษรัก
และก่อนที่เธอจะจากไป ข้าพเจ้าอยากให้เธอรับรู้สักครั้งว่า ข้าพเจ้ารู้สึกขอบคุณในน้ำใจของเธอที่ยอมให้ข้าพเจ้าได้รัก

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น